İnsanın insan olmasının önemi nereye kadar?

Bu sabah 10Haber’de okuduğum bir haber beni derin düşüncelerin içine saldı.

Haber, ABD’deki bir başarı öyküsü hakkında. Hepsi de henüz 20 yaşında bile olmayan üç delikanlı bir şirket kurmuşlar, şirketleri de şimdiden 1 milyar dolar değere ulaşmış.

Peki ne yapıyor bu şirket? Diyelim ki, piyasaya yeni bir ürün çıkartacaksınız. Bu ürünün satılıp satılmayacağı için araştırma yapmanız gerek. Araştırma pahalı ve uzun süren bir şey. Anketler yapacaksınız, fokus grup denen gruplar toplayacaksınız, ürüne gerçek müşterilerin tepkilerini ölçecek ve ürününüze son şeklini vereceksiniz.

İşte bütün bunları insanlar yerine insan yerine geçen yapay zeka “ajan”larıyla yapıyor bu üç delikanlının şirketi. Ve belli ki başarılı sonuçlar elde ediyor, o sayede değeri 1 milyar dolara geldi bile. Şirketin müşteri listesinde CocaCola, Bayer gibi şirketler var.

Haberi okurken dondum kaldım: Ne yani yapay zeka ajanları insanın yerine mi geçiyor, insanı mı taklit ediyor? Artık insana gerek yok mu? İnsan tepkileri makineler tarafından bu kadar kolay ve bu kadar gerçeğe yakın tahmin mi edilebiliyor?

Bu konuyu daha ayrıntılı yazacağım ama şimdiden bu sorulara cevap vereyim: Evet, maalesef öyle.

İnsan, yani bizler, öyle sandığımız kadar “bireysel” davranan, davranışları önceden tahmin edilemeyen varlıklar değiliz.

Bu gerçeği her gün bizim gözümüzün içine sokan pazarlama algoritmalarıyla yaşıyoruz zaten.