Çaldığı para değil Ali’nin hayatı
Kahramanmaraş’ta bir baba var.
İnşaat işçisi.
Gündüz inşaatta, gece yardım standının başında.
8 aydır böyle.
Oğlu Ali, SMA Tip-1 hastası. Tedavi Dubai’de, maliyet 1 milyon 818 bin dolar.
Ne yapsın adam?
Valilik onaylı kampanya açmış, şehrin dört bir yanına yardım kutuları koymuş. Kuruş kuruş topluyor.
Derken biri geliyor, cebinden bıçak çıkarıyor, kutunun bantlarını kesiyor, paraları alıp gidiyor.
Bir kere değil, birkaç kere.
Baba çalışmak zorunda standın başında duramıyor.
İzlerken küfür ettim.
Allah kahretsin seni be adam.
Mehmet Yıldırım’ın sözü yüreğime saplandı:
“Çaldığı para değil, oğlumun hayatı.”
500 lira.
Bir adamın cebinden çıkan 500 lira.
O 500 lira bir bebeğin tedavisine gidecekti.
Hırsızın bile ahlaklısı olur derler ya, biz o noktayı çoktan geçtik.
SMA’lı bir bebeğin yardım kutusunu bıçakla açıp para çalan biri…
Buna artık hırsızlık bile denmez.
Bu vicdanın iflas etmesi.
Kahramanmaraş’ta tek bir SMA’lı bebek varmış.
Bir tane.
Haberde öyle diyor.
Bir şehir bir bebeğe sahip çıksa kampanya biter diyor babası.
Duyan var mı?
